ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Έβελυν Καζαντζόγλου: Reloaded

Νάκης Αντωνίου


  • Η γνωστή παρουσιάστρια ανοίγει την καρδιά της.

    Η γνωστή παρουσιάστρια ανοίγει την καρδιά της.

Τη βλέπεις, την ξέρεις, τη γνωρίζεις όμως; Η Έβελυν Καζαντζόγλου μοιράζεται μαζί μας ό,τι έζησε τον τελευταίο χρόνο σε μια συζήτηση χαλαρή και αληθινή. Το πρόβλημα υγείας της, το όνειρο που έγινε πραγματικότητα, το μέλλον στην Κύπρο και γενικά όλα όσα έγιναν στον κόσμο της τον τελευταίο χρόνο, μέσα σε, περίπου, δύο χιλιάδες λέξεις.

 Συνέντευξη στον Νάκη Αντωνίου

Φωτογραφίες Ντάινα Κάπρου

Να ξεκινήσουμε πρώτα από τα τελευταία; Είχες κάνει μια επέμβαση. Θες να μας μιλήσεις γι’ αυτήν;

Ναι, και είναι η πρώτη φορά που το κάνω. Εκείνες τις μέρες και γενικά μέχρι τη στιγμή που πήγα να κάνω την εγχείρηση δεν είχα πει τίποτα. Δεν ήξερα τι θα έβγαινε. Αρχικά -κι αυτός είναι ο λόγος που θέλω να το συζητήσω- όταν ανακάλυψα αυτό το πράγμα που είχα πάνω μου, πριν τέσσερα-πέντε χρόνια, είχε γίνει μια κακή διάγνωση. Μου διέγνωσαν κοίλη και επειδή προεξείχε, ο γιατρός προσπάθησε να τη βάλει μέσα με τα χέρια του. Από τον πόνο είχα παραλύσει, το δεξί μου πόδι το έσερνα για δύο εβδομάδες, γιατί αυτός ο όγκος ήταν μεταξύ του ποδιού και του υπόλοιπου σώματός μου. Πέρσι, στα γενέθλιά μου, όταν πήγα για εξέταση ρουτίνας, μου είπαν πως αυτό που είχα μόνο κοίλη δεν ήταν. Πιθανόν να ήταν κύστη. Πήγα, το κοίταξα, και η πρώτη αντίδραση του γιατρού ήταν «κορίτσι μου εφόσον είσαι εδώ και το συζητάμε μετά από τέσσερα χρόνια, πόσο κακό μπορεί να είναι;». Μπήκα για MRI και τότε ήταν η πρώτη φορά που ξέσπασα. Κατάλαβα ότι όλα αυτά που έβλεπα γύρω μου μπορεί να συμβούν και σε μένα. Αυτά που λες «αποκλείεται να πάθω». Μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ όλα τα πράγματα που δεν έχω κάνει στη ζωή μου, ενώ όλα όσα προσπερνούσα κάποτε φούσκωσαν μέσα στο κεφάλι μου. Κατάλαβα ότι τελικά η υγεία είναι πάνω απ’ όλα. Η υγεία τα καθορίζει όλα.

Τελικά;

Μετά από πολλές εξετάσεις και πολλές διαφορετικές γνώμες γιατρών, καταλήξαμε ότι ήταν όγκος που έπρεπε να αφαιρεθεί. Κι ενώ ξεκινήσαμε με το σκεπτικό πως δεν ήταν τίποτα, θα αφαιρεθεί και τελείωσε, όσο πλησίαζαν οι μέρες αρχίσαμε να μιλάμε και για λέξεις που δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα χρησιμοποιούσα, όπως «καρκίνος». Άρχισα να απομακρύνω ανθρώπους γιατί δεν ήθελα να τους βάλω σε διαδικασία να περάσουν αυτό που περνούσα εγώ μέσα μου. Θεώρησα πως δεν έπρεπε να προβληματίσω κανέναν ούτε καν τους γονείς μου. Τους είπα ότι θα έκανα μια εγχείριση και πως όλα θα ήταν μια χαρά.

Δεν τους είπες τι ακριβώς συνέβαινε;

Ήξεραν ότι θα έκανα μια εγχείριση για όγκο αλλά δεν ήθελα να τους πω όλα αυτά που με προβλημάτιζαν εμένα, γιατί δεν ήθελα να φέρω τον πανικό γενικά. Το είπα σε πέντε ανθρώπους, οι οποίοι ήταν εκεί και με στήριξαν απίστευτα. Αλλά ήμουν τυχερή γιατί μέσω αυτού αντιλήφθηκα πόσο δυνατή είμαι, ανακάλυψα ποιους έχω γύρω μου, έκανα μια πάρα πολύ καλή επιλογή ανθρώπων. Το άσχημο με μένα είναι ότι είμαι ανήσυχη. Από τις σαράντα μέρες που χρειαζόμουν για να αναρρώσω, στις δέκα ήμουν πίσω στη δουλειά, στις δεκαπέντε πήγα γυμναστήριο και στις σαράντα περπάτησα στο ελληνικό MadWalk - με παυσίπονα, φυσικά. Ήταν ένα στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου, επίτηδες, γιατί δεν μ’ αρέσει να νιώθω άρρωστη. Είχα πει πως μέχρι το MadWalk έπρεπε να ήμουν καλύτερα από ποτέ. Όχι για τους άλλους, για μένα.

Δεν σκέφτηκες να κινηθείς νομικά κατά του πρώτου γιατρού;

Το σκέφτηκα, γιατί θα μπορούσε να μου στοιχίσει τη ζωή αν ο όγκος ήταν κακοήθης. Στο τέλος της ημέρας, το μόνο που με νοιάζει είναι να έχω την υγεία μου. Θα μπορούσα να κάνω μήνυση. Και; Τι θα αλλάξει στη ζωή μου; Δεν έχω οργή μέσα μου.

Νομίζω είσαι πιο συνειδητοποιημένη και πιο προσγειωμένη από ποτέ.

Κάτι τέτοιο είναι ένα χαστούκι που σε συνεφέρνει και σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι πάρα πολλά πράγματα που είτε δεν ήθελες είτε δεν ήσουν σε θέση να αντιληφθείς. Πλέον είμαι πολύ πιο συνειδητοποιημένη και προσγειωμένη και με τους ανθρώπους γύρω μου.

Άρα σου βγήκε σε καλό τελικά.

Μου βγήκε σε πάρα πολύ καλό. Πραγματικά ίσως χρειαζόμουν κάτι τέτοιο για να καταλάβω πως δεν είμαι άτρωτη και πως πρέπει να κάνω πράγματα και για μένα. Το να νομίζω πως είμαι άτρωτη, πως πρέπει να κάνω πράγματα μόνο για άλλους και πως μόνο οι άλλοι χρειάζονται βοήθεια, δεν είναι σωστό. Για να βοηθάς άλλους πρέπει να είσαι κι εσύ καλά.

Πάμε πίσω στην αρχή; Πόσα χρόνια είσαι Κύπρο;

Τον Οκτώβρη κλείνω πέντε.

Νόμιζα περισσότερα.

Αλήθεια; Εγώ το θυμάμαι σαν χθες, θυμάμαι μέχρι και τι φορούσα.

Όταν σου έγινε πρόταση για να έρθεις, πίστευες πως θα κρατήσει τόσο;

Όχι, πίστευα ότι θα φύγω επί τόπου. Μάλιστα οι φίλοι μου είχαν βάλει στοίχημα για το πόσες μέρες θα κάτσω. Όταν προσγειώθηκα εδώ, αντιλήφθηκα πως δεν θα είναι εύκολο το ταξίδι μου. Δυσκολεύτηκα πολύ να κάνω φίλους, αλλά δεν είχα έρθει για να κάνω φίλους. Είμαι όμως άνθρωπος που προσαρμόζεται πολύ εύκολα. Στους έξι μήνες είχα αρχίσει να σκέφτομαι πως ίσως καταφέρω να βγάλω τα τρία χρόνια, όπως είχα υπογράψει. Στον χρόνο είπα «κοίτα να δεις που πέρασε ένας χρόνος». Στα τέσσερα χρόνια, το μόνο πράγμα που μπορεί να μου αλλάξει το σκεπτικό μου γύρω απ’ την Κύπρο είναι ένα παιδί, που θα έχει, ίσως, διαφορετικές ανάγκες από μένα. Εμένα όμως με βλέπω εδώ. Είμαι ήσυχη, δεν μου λείπει η ένταση, δεν μου λείπει η υπερβολή. Μου έλειπαν πράγματα πιο ποιοτικά και η Κύπρος μού τα προσφέρει αυτά.

Νιώθεις ότι σε άλλαξε η Κύπρος;

Ναι, και το λένε και οι δικοί μου άνθρωποι. Πρώτα απ’ όλα έχω ηρεμήσει. Έχω περάσει σε μια πολύ πιο ήσυχη μορφή ζωής που, τελικά, την αποζητούσα κιόλας. Έχει αλλάξει η νοοτροπία μου γύρω από τη δουλειά. Δε ζω για να δουλεύω, δουλεύω για να ζω. Και μετά ό,τι κάνω μένει στον χώρο εργασίας.

Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή στην πορεία σου;

Τώρα πια θεωρώ ότι έχω πολλές. Αν με ρωτούσες πριν πέντε χρόνια, θα σου έλεγα σίγουρα η συνεργασία μου με τον Jean Paul Gaultier. Πέρσι, έκανα ένα όνειρο πραγματικότητα, γιατί πραγματικά το να παρουσιάσει ένας άνθρωπος τα Mad Awards και να μην λέγεται Θέμης Γεωργαντάς, το θεωρούσα απίστευτο. Το να συμπαρουσιάσω με τον Θέμη και να νιώσω το vibe αυτού του event ήταν πραγματικά όνειρο ζωής. Δεν θέλω να μηδενίσω άλλα πράγματα που έχω κάνει, απλά αυτές οι δύο είναι οι δουλειές που θα έχω να λέω στα εγγόνια μου.

Μπορείς να πεις «έκανα όσα ήθελα επαγγελματικά»;

Ναι. Τον Απρίλιο έκλεισα δεκάξι χρόνια στον χώρο των media. Μπορώ να σου πω με ασφάλεια ότι ως μοντέλο έδωσα όσα μπορούσα να δώσω και εργάστηκα όσο πιο σκληρά μπορούσα, πήγα όπου ήθελα, πέρασα όσες πόρτες ήθελα και το έκανα χωρίς να χρειαστεί να προβάλω την προσωπική μου ζωή. Που στο τέλος της ημέρας είναι αυτό που σε κάνει να κοιμάσαι καλά μετά από τόσα χρόνια. Τηλεοπτικά, δεν νιώθω ότι μου λείπει κάτι. Πέρσι με τα Mad Awards ξεπέρασα τα όνειρά μου γιατί δεν πίστευα ποτέ πως θα τα παρουσιάσω. Τώρα μου απομένει να κάνω κάποια πράγματα σε άλλο επαγγελματικό τομέα.

Δηλαδή;

Κοίτα, έχω τελειώσει St. Martin’s όπου έκανα και σχέδιο μόδας. Θα ήθελα πάρα πολύ τα ρούχα που κάθομαι και σχεδιάζω να τα δω να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Κι ας μην ξέρει ο άλλος πως τα έκανα εγώ. Δεν έχω κάψα να φανεί το όνομά μου. Έχω κάψα να δημιουργήσω και να βγάλω όλη αυτή την ενέργεια που έχω μέσα μου.

Κάνεις κάτι για να προχωρήσει αυτό;

Το να σχεδιάζω ρούχα για μένα είναι εύκολο. Αν αποφασίσω να σχεδιάσω για άλλους, θα προσπαθήσω να γίνει σωστά. Δεν θα κάνω τη δουλειά που κάνω τώρα, αλλά θα ανοίξω το δικό μου showroom ξεκινώντας από το μηδέν, για να το στήσω όπως πρέπει. Δεν θα ασχοληθώ με το design απλά και μόνο για να περνά ο καιρός μου.

Ασχολείσαι ενεργά με τα social media. Σου βγήκε ποτέ σε κακό;

Υπάρχουν πάρα πολλοί που μπορούν να σε προσεγγίσουν μέσα από τα social media και στις μέρες μας έτσι γίνεται και το φλερτ - ας το αποδεχτούμε πια, παρόλο που δεν μου αρέσει προσωπικά. Όταν ένας άνθρωπος χρησιμοποιεί αυτό το μέσο σε βαθμό που νομίζει πλέον πως είναι κομμάτι της καθημερινότητάς σου και της ζωής σου, τότε περνάει στο άλλο άκρο. Είχα έναν άνθρωπο, ο οποίος μπήκε στην καθημερινότητά μου, στη ζωή μου, έφτασε έξω από το σπίτι μου, στη δουλειά μου, στο γυμναστήριό μου. Ήταν ίσως η πρώτη φορά που τρόμαξα και άρχισα να αλλάζω διάφορα πράγματα. Δεν μου άρεσε αυτό, είμαι Παρθένος στο ζώδιο, δε μου αρέσει η αλλαγή. Θέλω να πιστεύω πως αυτό το πράγμα έχει τελειώσει. Η αστυνομία το χειρίστηκε όσο καλύτερα μπορούσε.

Προωθείς διάφορα προϊόντα από τα social media. Είναι αυτό το μέλλον; 

Να σου πω, για την ώρα θεωρώ πως είναι ο καλύτερος τρόπος να διαφημίσει κάποιος ένα προϊόν. Δε θα με δεις να φοράω κάτι που δεν μ’ αρέσει, μόνο ό,τι μου αρέσει προσωπικά. Δεν είναι όμως κάτι βιώσιμο και δεν πιστεύω πως έχει μακροχρόνιο μέλλον. Βοηθά, ας πούμε, έναν άνθρωπο που δεν έχει τα λεφτά που απαιτούνται για να διαφημιστεί με καμπάνιες κτλ.

Έχεις καταφέρει να κρατήσεις την προσωπική σου ζωή μακριά από τη δημοσιότητα.

Yay!

Πόσο εύκολο είναι;

Πανεύκολο. Η προσωπική μου ζωή πρέπει να μένει προσωπική, δεν υπάρχει λόγος να την προβάλλω, δε θα με γεμίσει ως άνθρωπο. Ο άνθρωπος που θα προβάλω θα είναι ο «the one».


Tags: Έβελυν Καζαντζόγλου, παρουσιάστρια, συνέντευξη

Σχόλια

(Πρέπει να συνδεθείτε για να μπορέσετε να σχολιάσετε αυτο το Άρθρο)